Zoals het hoort

Eindelijk. Zoals ik hoopte dat het zou gaan.

Gewoon, zoals het hoort.

Ja, zover organen kunnen springen merkte ik enige activiteit op in mijn borstkas toen hij na al die tijd voor me stond. Hoe hij na vooral al die gekke gedachten en gebeurtenissen weer voor me stond. Intimi hadden waarschijnlijk wel de glinstering in mijn ogen gezien. Wat ze niet konden zien, was mijn vasthoudende bereidheid om alles weer te maken zoals het ooit was en zoals het hoorde.

Lees verder...

Geen rustiger plek dan thuis

piep... piep... piep... piep... piep... piep...
Een stapje sneller, ik ben er bijna... piep... oooh, irritant! Piep...
Wat is zo'n ding toch veeleisend. Je neemt hem altijd mee, als hij voedsel nodig heeft begint ie te piepen. En... piep, voor de meeste mensen is het nog belangrijker, piep... dan met een echte persoon van vlees en bloed praten. Piep.
En ik ben er. Snel sleutels! linker jaszak, rechter jaszak, broekzakken... Ja daar zijn ze.
De deur open... Bang! Deur dicht. een klein sprintje en met een laatste piep zit de telefoon in de oplader.
Eheh... pling! ,pling!, pling! eh... smsjes... van Alfons, de afdelingsmanager... nou die kan nog wel even wachten hoor. Lees verder...

Fuck it, all of it

Vandaag was geen goede dag. Zeer zeker niet. Hoe plotsklaps hij voor haar was begonnen, zo slopend is hij uiteindelijk ook geweest voor haar. Eigenlijk was ze te geradbraakt om goed te kunnen functioneren. Drew had aan haar hoofd zitten zeuren tot op het moment dat ze de deur achter haar dichtsmeet. Smeet, ja. Zijn woorden en zijn gedram ramden als een niet te stoppen heipaal op haar geest. Al gaan zij en hij al wat jaren terug samen, voor vandaag had ze genoeg van Drew. Type over geëmotioneerde kunstenaar; heetgebakerd, licht ontvlambaar en dus geheel onhandelbaar. Aan het einde had ze helemaal genoeg van hem. Had ze genoeg van alles en iedereen om haar heen.

Ze had niet of nauwelijks geslapen. Het klamme zweet van haar schaarse slaapuren plakte alsnog aan haar. Irritatie voert de boventoon, evenals een sluimerende woede; dat is wat slaapgebrek met je doet. Normaal flaneert ze door de stad, genietend van alle beweging en pracht om haar heen. Dit keer wil ze zo snel mogelijk naar huis, hard verlangend naar een douche en haar zachte bed.

 

Lees verder...

NSFW door dominee matsman

NSFW... oftewel not safe for work. Kent u die uitdrukking?

Ik moest daar aan denken toen ik van de week op een internet pagina kwam waar jonge kunstenaars hun werk laten zien opdat zij beter kunnen worden van andermans kritiek. Opdat zij andermans ogen kunnen inzetten om fouten of beter gezegd om onschoonheden te kunnen zien en vervolgens die te kunnen wegwerken.

Een van deze jonge artiesten was zo weldenkend geweest NSFW bij de link naar de plaatjes te zetten. Zijn werk was klaarblijkelijk Not safe for work. Aangezien je op je werk door onbegrijpende lieden aangesproken kan worden als je naakte lichamen op je monitor hebt, en dat vervolgens moet bekopen.

Lees verder...

Uitnodiging

 De Organisatie tot Opstarten en Voortzetten van Gelukzalige Momenten heeft het genoegen u hierbij uit te nodigen tot het feest der voortzetting.

Deze in uiterst selectief gezelschap doorgebrachte happening is ter ere van de voortzetting van gisteravond.

We hopen u een avond te kunnen bieden die langzaam de herinnering weer doet terugkeren, een avond waarbij de herkenning van elkaars moeheid en voetzeer van de eerdere ontmoeting opzij gezet zal worden om opnieuw weg te dromen in elkaars ogen en de zachte klanken van de huisband.

De organisator hoopt dat u, net als hij, deze avond voor geen geld  wilt missen. Hij is van mening dat het gevoel van de vorige ontmoeting geëvenaard kan worden en zou u graag beter leren kennen in een tête a tête die ongeveer van het begin tot het einde van het feest zal duren.

Of zoals onze president het verwoordt:

Lees verder...

Ego

Ik ben wie ik ben, waar ik ben en hoe laat ik ben. En meestal ben ik ook zoals anderen mij zien.
Ik ben origineel maar ook doorsnee... mijn lichaam is confectiemaat L, mijn hoofd een beetje groter, mijn ziel een beetje gelukkiger en mijn hart een beetje jonger.

En.. volgens OKcupid ben ik ook 50% minder sociaal dan gemiddeld.

Nu zegt mijn wetenschappelijke geest (linker schouder): "Maakt niet uit, joh! Je weet immers niet hoe ze eraan komen... ik zou dat maar met zo'n grote korrel zout nemen dat het er niet meer toe doet"
En hij heeft gelijk.
Lees verder...

Zij heeft haast

'PAS OP!' Ze veegt haar manen uit haar gezicht en trekt haar kraag weg. Ze laat de schreeuwer achter zich en steekt haar arm omhoog om te laten merken dat ze het wel gehoord heeft. Ja, dat was heel dom, dat klopt. Maar ze heeft haast en dus moeten anderen haar niet in de weg lopen en haar zeker niet aanrijden. Gelukkig is er niets gebeurd. Zo goed en kwaad als het gaat op mooie schoenen rent ze door de grote stad. Hoe mooier de schoen, hoe slechter je er vaart op kan maken.

Alsof het al niet vervelend genoeg is moest ze halsoverkop de deur uitvliegen en alles mee grissen wat ze mee moest hebben. Tas, portemonnee, flesje water en waar lag de rest nu weer? Waarschijnlijk is ze de helft weer vergeten. Echt stom dat ze het gisteren zo belachelijk laat heeft gemaakt, zeker nu Drew op haar rekent. Het zijn immers de laatste dagen voordat het materiaal voor de expositie klaar moet zijn en dan laat ze hem zitten. Nou ja, ze kan niets meer doen aan dat wat gebeurd is. sneller gaan haar voeten over de stenen. Lees verder...

Nog steeds functioneel

Soms fiets ik door de binnenstad, op weg naar huis. Wanneer ik voor de keuze sta en kan kiezen uit vier wegen, dan kies ik doorgaans voor de steeg. Dat brengt me dan iets dichterbij hem. Ik weet dat hij, in een van de ruimtes bij die steeg, bijzonder mooie dingen maakt. Het is zijn steeg en omdat ik er doorheen fiets, is het ook een beetje mijn steeg. Natuurlijk weet ik dathet achterlijk en belachelijk is, ik ben toch geen bakvis! Maar als dit het enige is wat ik doe, dan sta ik het mezelf toe. Als er iets onschuldig is, is dit het wel. Het is de enige manier hoe ik ons op een hele abstracte manier nog met elkaar kan verbinden. Lees verder...

Gekissebis

Verbijstering, verstandsverbijstering.Wie is... wat? HEJ!! Maar dan de zachte regen der vergeving. Hoe kan het een met het ander zich vormen? Weet je wel wie ik ben?

De linkerhand weet niet wat de rechter doet. Het rechteroog ziet een roos. De geur maakt alles goed, maar het is ook pijnlijk door alle doornen.

Introducties zijn altijd goed:

Hij is gelukkig, gelukkig met hoe hij leeft.
Hij heeft een baan, een liefhebberij en misschien wel meer vrije tijd dan nodig. Hij heeft veel van wat een volwassen man nodig heeft om een gelukkig bestaan op te bouwen, maar dromen blijft hij altijd doen.
Hij leeft voor het plezier in wat hij doet; andermans ideeën en dromen zichtbaar maken voor de wereld.

Lees verder...

Hij is vrij

De dag is weer voorbij, het weekend begonnen. Blij dat de onzinnigheden verdwenen zijn en met de geur van vrijheid in zijn neus gaat hij de deur van het kantoor uit. Een zachte bries waait door zijn haren, zijn jas beweegt lichtjes in golven om hem heen terwijl hij staat te genieten van het weer. De tijd lijkt even stil te staan.
De vogels glijden stil door de lucht, de auto's op de parkeerplaats staan helemaal stil, het geluid van de stad verstomt tot een stille achtergrond ruis.


Helaas duren zulke momenten maar een moment.


"Fijn weekend! Tijntje!" dat was zijn afdelingsmanager die uitgebreid over zijn golftrip had verteld. Met de donkere schaduw van het verbroken moment  gaat hij weer in beweging de trap af. Nog een keer zijn sociale masker op en een slag op de schouder met een grijns ontwijkend ontsnapt hij.

Lees verder...

Functioneel

Dit is functioneel.

Hij is gelukkig, gelukkig met hoe hij leeft.
Hij heeft een baan, een liefhebberij, een relatie en een kind. Hij heeft alles wat een volwassen man nodig heeft om een gelukkig bestaan op te bouwen. Plezier in wat hij doet; lesgeven aan jonge mensen vol dromen en wensen.

Zelf maakt hij ook van alles, in zijn eigen grote kamer daar ergens in de binnenstad. Soms vertelt hij er wel eens over en maak ik daaruit op dat hij gelukkig is. Een gelukkig man die niets meer nodig heeft. Die niemand anders nodig heeft.

Die mij niet nodig heeft.

Lees verder...

Zij staat op

De wekker in een rommelig appartementje schreeuwt alsof het een lieve lust is. Onder de dekens beweegt iets. Een arm beweegt, strekt uit en haalt uit naar het herrieding. Mis.

Het lichaam probeert zich uit de kluwen dekens te bevrijden. Een woeste wirwar van ledematen en stom, waar geen einde aan lijkt te komen. Weer is daar een arm en dit keer wordt de wekker wel geraakt. Abrupt is het stil.

 Een dof gekreun klinkt uit het bed. Niet het type orgatisch gekerm, maar het geagiteerde geluid van iemand die iets met tegenzin moet gaan doen. Loom slaat ze met haar arm het dekbed open. Stap 1. Als in slow motion weet ze zichzelf omhoog te helpen. Overeind.

Haar haren zijn hun eigen leven gaan leiden. De haardos staat overeind, plakt aan haar gezicht en knoopt in haar nek. Met de ogen nog halfdicht probeert ze haar lokken uit haar gezicht te vegen. Loom smakt ze, haar mond is kurkdroog. Bah. Lees verder...

Hij dagdroomt

De dag sleepte aan. Er bleven maar kleine taakjes bijkomen. Afhankelijk van hoe je er naar keek leek het een grote pauze die constant onderbroken werd of een normale werkdag die nooit echt van de grond kwam.

Martijn zat als een dweil over zijn stoel gedrapeerd. Zo nu en dan een mail beantwoordend of een collega te woord staand. De nacht ervoor was werkelijk fenomenaal te noemen, tenminste gebaseerd op wat hij zich kon herinneren. Lees verder...